این تصویری از یه پروانه‌ی جغدی هست که روی بال‌های خودش نقشی شبیه چشم‌های جغد داره، که باعث ترس شکارچیاش می‌شه.

اگه بخوایم طبق نظریه‌ی تکامل، که حکم ناموس علم تجربی رو داره، این پدیده رو بررسی کنیم باید بگیم که: یه سری پروانه دچار جهش ژنتیکی شدن و این طرح چشم رو روی بال‌هاشون بدست آوردن.

و خب معقوله که پروانه‌ی طرح‌چشم‌دار بیشتر در امانه نسبت به پروانه‌ی طرح‌چشم‌ندار، برای همین اینا باقی موندن و اون قبلیا منقرض شدن.

اما چطور شده که اینا جهش پیدا کردن به طرح چشم؟

ببینید، طبق نظریه‌ی تکامل، این پروانه‌ها همین‌طوری جهیدن به طرح‌های مختلف. پروانه‌هایی به دنیا اومدن با طرح چشم ملخ، چشم ماهی، کفتر، و نه فقط چشم، که دست قورباغه، ماتحت گورخر، و… هر طرحی ممکن بود داشته باشن.

اما از میون همه‌ی این طرح‌هایی که تصادفی روی بال پروانه‌ها نقش بستن، فقط اونی که شبیه به چشم جغد بود فایده داشت و باقی موند، و بقیه شکار شدن و نسلشون منقرض گشت.

بعد که در این طرح به توافق رسیدن، دیگه نیازی به جهش بیشتر نبود. فلذارت سر همین توقف کردن.