یکی از حربه‌هایی که رسانه‌های دشمن خیلی ازش استفاده می‌کنن، ارائه‌ی «تصاویر جزئی» هست تا حواس‌ها رو از «تصویر کلی» پرت کنن. یه تصویر جزئی فقط یه جزء خیلی محدودی رو از واقع و از یه نمای خاص نشون می‌ده، مثل یه جنبه‌ای از یه اتفاق جزئی از یه منظر شخصی. و با بارش این تصاویر جزئی، اون تصویری رو توی ذهن ما می‌سازه که خودش می‌خواد (و البته غرب کلاً استاده توی تجمّل ظواهر بدون داشتن هیچ ریشه و باطنی). خود ما هم ممکنه گاهی انقد درگیر این جزئیات بی‌اهمیت بشیم که اصل ماجرا رو یادمون بره.
در صورتی که اگه همون موقع مکث کنیم، یه خورده بریم از بالاتر به اوضاع نگاه کنیم، تصویر کلی رو می‌بینیم، و با دیدن و به یاد داشتن اون تصویر، همه چیز درست سر جای خودش قرار می‌گیره، معلوم می‌شه که کجا هستیم و داریم چی کار می‌کنیم و کجا می‌ریم.
این مطلب رو خیلی کلّی و اجمالی نوشتم که بعداً چه بسا در تطبیق یه سری مسائل ازش استفاده بشه.

عکس رو در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۹۴ گرفتم.