خیلی از دانشجوهای پزشکی وقتی درمورد یه بیماری مطالعه می‌کنن، دچار یه توهمی می‌شن به اسم «سندرُم دانشجوی پزشکی»، که باعث میشه فک کنن که اون بیماری رو خودشون دارن و علائمش رو در خودشون حس کنن، در حالی که سالمن و واقعاً اون بیماری رو ندارن!

دانشجوهای فلسفه هم شبیه این سندرُم رو می‌گیرن. یعنی وقتی در مورد وجود مطالعه می‌کنن، فک می‌کنن خودشون هم وجود دارن در حالی که در واقع معدومن.