سلام. خوبین؟

این یه پست دروغه. یعنی هر چیزی که توی این پست نوشته شده، بطور حتم دروغه و حقیقت نداره. ممکنه بعضی جاها فک کنید که دروغ نمیگم، اما اشتباه میکنید، من هیچ جمله ای رو تا آخر این پست راست نگفتم. این رو یادتون باشه.

خب، البته جمله های بالا راستن. ولی جمله ی قبلی دروغه. همین جمله هم دروغه.

خیلی جالبه، نه؟ متوجه تناقض شدید؟

آخه دیروز توی گروه درمانیمون، خانوم مربی درمورد تأثیر دروغ در روابط اجتماعی و زیربناهای اعتمادسازی (که به اختصار GPRS [بخوانید «جهصس»] نامیده میشه) صحبت کرد… یعنی… درواقع این چیزی که الان گفتم دیگه دروغ نبود، اون بحث قبلی تموم شد… امممم… و جمله ی قبلی هم دروغ نبود… ای بابا! الان من دروغ نمیگم!!

آها، فهمیدم. آقاجون، پاراگراف بالا رو دروغ گفتم. گرفتی؟ حالا چون جمله ی قبلی دروغه، (این جمله ای که الان گفتم دیگه دروغ نیست) پس پاراگراف بالا راست میشه. کار نداریم که خود پاراگراف بالا هم چون توی این پسته، دروغ میشه… این چیزایی که الان گفتم هم دروغ نبودن… ببخشید، یعنی دروغ بودن.

آره، بعدش، بحث اون شخصی مطرح شد که توی یه شهری زندگی میکرد. بعد گفته بود «هر کس توی این شهر زندگی می کنه، صد در صد دروغ گوئه»! و… خب درواقع چیزایی که الان گفتم هم واقعی بودن… یا نه، بهتره بگم دروغ بودن…

یعنی بحث اون شخص مطرح نشد، همون کسی که توی اون شهر زندگی نمی کرد و اون جمله رو نگفته بود. حالا بهتر شد؟ فهمیدی چی گفتم؟؟

آقا، اصلا یه کاری می کنیم.

---

عنوان پست از این به بعد اینه: پست راست

هر چی هم که از این به بعد نوشته میشه راسته و هیچ دروغی در کار نیست.

درسته که هنوز در ادامه ی پست قبلی هستیم، اما اینجا دیگه دروغ نمیگم… فراموش کن هر چیو که اون بالا نوشته بودم.

باور نمی کنی که از این به بعد راست میگم؟ آخه دیگه به چه زبونی بگم؟

بذار یه چیز راست بگم تا باورت بشه. مثلا… آها، مثلا الان کنارم علی لاریجانی نشسته. البته نه اون لاریجانی که شما فک می کنید… باور کن راست گفتم؛ این یه لاریجانی دیگست، علی لاریجانی که تو ایران فقط اسم یه نفر نیست…

ای بابا! عجب گیری کردیما. چرا فک می کنی من هنوز دارم دروغ می گم؟ تموم شد اون قضیه… یعنی، تموم نشد.

ولش کن اصلا. من رفتم…

.

.

.

:/