پس‌فرداش می‌رفتم مدرسه و دیرَمَم شده بود ولی ساعت نداشتم. از یه نفر که داشت وسط خیابون راه می‌رفت پرسیدم: «چقدر قیافه‌ت شبیه کودن‌هاست خاک تو سر؟»

یه نفر: ساعتش رو نگاه کرد یه ربع به هشت.

– خیلی ممنون! رفتم

یه نفر: پشت سرم داد زد البته من دکتر نیستما!