در اتاق مدیرو زدم و وارد شدم.

گفتم: سلام آقای مدیر. عرض شود که، شما به یکی از بچه های بخشمون دیروز هفته ی پیش گفتید که این هفته…

مدیر سرش را بلند کرد و گفت: بله؟ چی کار داری؟

گفتم: دوستم دیروز هفته ی پیش بهش گفتید که این هفته با هفته ی قبل تر…

گفت: چی؟

گفتم: یادتونه دیروز هفته ی پیش اومد پیشتون؟

گفت: چی داری میگی؟ باز زده به سرت؟

گفتم: خب قشنگ گوش بده ببین چی میگم.

زیر لب گفت: _{ببینم چی می گی؟!}

گفتم: هفته ی پیش… خب؟

با تشویش گفت: خب؟

گفتم: دیروز اومد پیشتون…؟

گفت: بالاخره دیروز اومد یا هفته ی پیش؟

گفتم: اممم… خب هر دوش.

زمزمه کرد: _{هر دوش؟!}

گفتم: یادتون نیست؟ بهش گفتید این هفته با هفته ی قبل تر و من بریم انبار؟

گفت: آخه من چرا مدیر دیوونه خونه شدم! اگه کاری نداری برو بیرون بذار به کارام برسم.

گفتم: دارم کارم رو میگم دیگه. چرا اینجوری می کنید؟!

گفت: تو چرا اینجوری می کنی؟ درست حرفتو بگو منم بفهمم.

گفتم: خیلی خب. شما آروم باشید تا حرفم رو بگم.

گفت: خیلی خب… بگو.

گفتم: شما به دیروز هفته ی پیش گفتید این هفته با هفته ی قبل تر  و من بریم انبار…

بهت زده منو نگا می کرد.

ادامه دادم: کار این هفته ی هفته ی قبل تر و دیروز و من تا فردا تموم میشه. از پس فردا تا جمعه، با جمعه و بی جمعه و جمعه به جمعه و دیروز و هفته ی قبل تر و حتی قبل تر از اون…

داد زد: بیرون! گمشو بیرون…!!

‌

از اتاق رفتم بیرون. «دیروز» و «هفته ی قبل تر» منتظرم بودن. گفتن: چی شد؟ گفتم: این مدیرمون واقعا آدم بی منطقیه.